شناسایی زودهنگام اختلالات تلفظی، گام اول برای شروع درمان است. بسیاری از والدین در ابتدا متوجه نمیشوند که کودکشان تلفظ اشتباهی دارد، چون در سنین پایین، صحبت کردن ناصحیح طبیعی به نظر میرسد.
اما برخی نشانهها هستند که نباید از کنار آنها ساده گذشت. این نشانهها میتوانند بهوضوح نشان دهند که کودک در تلفظ برخی صداها یا کلمات مشکل دارد و نیاز به مداخله درمانی دارد.
از جمله این نشانهها میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- حذف صداها از کلمات (مثلاً گفتن “اتابوس” به جای “اتوبوس”)
- جانشینسازی صداها (مثلاً گفتن “لنگ” به جای “رنگ”)
- اضافه کردن صداهای بیربط به کلمه
- سختی در بیان صداهای خاص مانند /ر/، /س/، /ش/، /ز/، /چ/، /ق/
- عدم درک صحبتهای کودک توسط اطرافیان، حتی والدین
اگر این علائم پس از سه سالگی همچنان ادامه داشته باشند یا شدت پیدا کنند، بهتر است به گفتاردرمانگر مراجعه شود. هرچه مشکل زودتر شناسایی شود، درمان راحتتر و کوتاهتر خواهد بود.